HOORCOLLEGE WEEK 2 - Renée Filius, maandag 14 september 2009

Bespreking gelezen literatuur en het gastcollege

J.C. Herz - Gaming the system, What Higher Education Can Learn from Multiplayer Online Worlds
Met deze titel geeft Herz aan dat het hoger onderwijs iets kan leren van multiplayer online werelden. Welke rol zouden games (kunnen) spelen binnen het onderwijs. In het begin van het artikel wordt er ingegaan op de komst van de game binnen het academisch lab. Zelfs in dat stadium waren de kwaliteiten van een leerervaring al aanwezig. Dit kwam door de samenwerking van de 'gamers' met als doel de game nog beter te maken. Naarmate de tijd vorderde was de computer niet langer alleen beschikbaar voor academici en gingen ook hobbyisten aan de slag met games. Steeds meer kennis werd gedeeld en daardoor gingen de ontwikkelingen omtrent games erg snel. Doordat er bij veel games de mogelijkheid was om de content zelf aan te passen waren de games niet louter entertainment maar kenden ze ook een educatieve factor. Ook werden de "Newbies" onderwezen door de meer ervaren gamers en ontstond er een netwerk model voor het leren en onderwijzen. Herz haalt in haar artikel ook de game The Sims als voorbeeld aan. Bij deze game is 90% van de content geproduceerd door de gamers zelf. Ik denk dat Herz duidelijk wil maken dat als mensen zelf meer bij een proces worden betrokken het enthousiasme groter zal zijn en daarmee het leereffect ook groter. Games hebben naast technische kenmerken ook sociale kenmerken zoals samenwerken, competeren en de neiging om groepen te vormen. Herz pleit in het onderwijs voor leermomenten die meer een continuüm vormen zoals dit ook bij games het geval is. Het netwerk en het sociale aspect van de online werelden is waar het onderwijs goed naar zou moeten kijken. Er is nog veel te halen als ze deze bovengenoemde aspecten zouden implementeren in het onderwijs.

Renée Filius - Doet u mij maar een educatief managementgame
De diversiteit van educatieve games is groot en soms is het lastig om de juiste game bij het juiste leerdoel te vinden. Daarna legt Filius vooral de voordelen van educatieve games uit zoals gemotiveerd bezig zijn, leren samenwerken en leren beslissingen te nemen. Filius is van mening dat studenten kennis moeten produceren in plaats van het alleen te consumeren. Ik ben ook van mening dat je van consumeren niet veel wijzer wordt als het nooit in de praktijk gebracht kan worden. Ik zie de educatieve game dan als een mogelijkheid om je kennis in de game 'praktijk' te testen. Filius pleit daarnaast voor een game-zoekmachine waarin docenten een geschikte game zouden kunnen selecteren. Toch vraag ik me af of er steeds een nieuwe game moet worden geschreven voor één specifieke doelgroep met een specifiek leerdoel of dat de bestaande games aangepast kunnen worden aan de wensen van een docent. Dit laatste lijkt me alleen het geval als het bijvoorbeeld gaat over een game waarbij de content geen directe relatie heeft met de context zoals bijvoorbeeld bij de game 'de Kamelenrace'. Zelf heb ik positieve ervaringen met educatieve games gehad. Tijdens mijn middelbaar onderwijs heb ik Engelse, Duitse en Franse woorden geoefend met behulp van een game. Door de herhaling en het correct moeten typen van de woorden werkte het voor mij heel effectief om mijn woordenschat en spelling te vergroten.

Gastcollege - Renée Filius
De lezing op maandag 14 september gegeven door Renée Filius ging over serious games in het hoger onderwijs. Aan de hand van een aantal specifieke voorbeelden heeft ze duidelijk gemaakt waarom zij van mening is dat serious games een goede toevoeging zijn voor het onderwijs van studenten. De serious game is erop gericht om studenten gemotiveerd bezig te laten zijn met complexe problemen. De game is een ervaring op zich waarbij ze vaak moeten leren samenwerken en er soms zelfs een competitie element in is verwerkt. Dit alles om de studenten zo gemotiveerd mogelijk te houden. Verder werden er nog een aantal kleine kanttekeningen gezet bij de negatieve effecten van serious games, zoals verslaving of dat het plezier een grotere rol gaat spelen dan de educatie binnen de serious game. Tijdens de lezing werd er kort gepraat over het actuele debat tussen de Ludologen en de Narratologen met betrekking tot de educatieve game. Aangezien mijn kennis daar misschien nog een beetje tekort schiet werd er aangeraden het boek New Media, a critial introduction van M. Lister te lezen. Dit boek heb ik besteld en ik ben benieuwd hoe dit boek mijn kijk weer kan verruimen.

Persoonlijke uiteenzetting
De artikelen en de lezing hadden naar mijn idee beiden een positieve houding ten opzichte van de game binnen het onderwijs. Ik merk dat het in het artikel van Herz vooral gaat om het (online) netwerk en de voordelen die dat oplevert zoals kennis uitwisseling en dat daar in de lezing toch weinig aandacht aan werd besteed. Tijdens de lezing ging het vooral om de op zichzelf staande serious game. De implementatie van de voordelen van het online netwerk in een serious game zou mij een interessante stap lijken. Als ik naar mezelf kijk kan ik het online netwerk niet meer uit mijn wereld wegdenken. Maar als ik kijk naar wat de Universiteit mij bied op dit gebied is dit momenteel alleen het blackboard. Dit is voor mij niet echt een uitnodigende manier om contact te zoeken met mijn mede studenten. Verder zou ik ook niet weten wat onze gezamenlijke interesse is waar we kennis over zouden kunnen delen, behalve dan de vak gerelateerde kennis. Het bijhouden van een online blog zoals we dit nu doen is eigenlijk ook puur voor jezelf (en de beoordeling van de docent). We maken niet echt gebruik van de online netwerk mogelijkheden en naar mijn mening laat dit een mooie kans onbenut. Laat het debat over nieuwe media zich online maar verder ontplooien. Het mooie aan online netwerken vind ik het enthousiasme wat daar van afstraalt het zichzelf constant in 'leven' houden. Niet het moeten staat centraal maar het willen! Ik denk daarom ook dat voor sommige doelgroepen de 'moeten' factor minder is door het leren met behulp van een educatieve game. Het leren wordt aantrekkelijker gemaakt maar schiet niet zijn (leer)doel voorbij.