HOORCOLLEGE WEEK 5, Eggo Mueller, maandag 5 oktober 2009

Bespreking gelezen literatuur en het gastcollege

William Uricchio, "The Future of a Medium Once Known as Television", 2009
Youtube is een schepsel van het moment. Youtube geniet aanzienlijke aandacht en symboliseert het begrip Web 2.0 en de verandering van participatie. Zijn omarming van de 'mashup' cultuur, zijn openheid tot tekstuele destabilisatie en re-contextualisatie en zijn fundamentele afhankelijkheid van gebruiker gegenereerde inhoud is zijn kracht. Google heeft Youtube tot een economisch model gemaakt dat gebaseerd is op deelname maar faalt in de 2.0 test omdat gebruikers alleen mogen uploaden en niet mogen downloaden. In het geval van Youtube heeft het ons in staat gesteld de kijken naar de snel veranderende inrichting van technologische, sociale en commerciële praktijken. Uricchio wil in dit artikel reflecteren op Youtube als een inrichting van praktijken, zowel corporatief als populair, die onze ideeën over media en het veranderende proces van de media ondervraagt. Specifiek gezien wil hij Youtube ontdekken door deze te zien als een experimenteel laboratorium waarin een grote relevantie schuil gaat voor de toekomst van televisie en film.

Elke tv zender in Amerika gebruikt het internet om content online te zetten. De online aanwezigheid van televisie content is genormaliseerd en groeit gestaag. Echter zitten de televisie bedrijven dicht op het beschermen van de auteursrechten met als gevolg dat buitenstaanders zoals Joost of Youtube van de content geen gebruik kunnen en mogen maken. Maar de markt van online video's bekijken groeit ook steeds verder en de lengtes van deze video's worden steeds langer. Verder wil Uricchio graag beargumenteren wat de toekomst van de televisie zou kunnen zijn. Volgens Uricchio bestaat er grote verwarring over het feit waar een medium begint en waar het eindigt. Dit is niet precies vast te stellen. Youtube kent een gebruikers gedreven profiel en de grens tussen producenten en consumenten vervaagt. Maar wat zijn de potentiëlen en de valkuilen van 'broadcasting yourself'? Youtube heeft enkele initiatieven gelanceerd die op zoek zijn naar het herstellen van de ideeën over collectiviteit. Hierbij is Youtube bijvoorbeeld de katalysator voor gemeenschappelijke acties die plaatsvinden in de 'echte' wereld. Bij de televisie is een verschuiving te zien naar netwerk computer technologieën. Hiermee omarmt de televisie het idee van 'liveness' die ze zien als een simulatie en het idee van 'on demand' als een selectieve stroom die gebruiker gegenereerd is. De televisie industrie heeft zichzelf onnodig in een kleine conceptuele ruimte gestopt en Youtube bied talloze radicale alternatieven. Misschien is het probleem bij het medium televisie wel hoe wij ervoor gekozen hebben hem te definiëren. Uricchio stelt als conclusie dat de grenzen van Youtube, als een model van de mash-up cultuur en van web 2.0, precies de krachten kunnen zijn van het overbruggingsmodel voor de volgende generatie televisie. 

Gastcollege Eggo Mueller - Hoe televisie het internet veranderd
Eggo Mueller, Universitair docent Media en Cultuurwetenschappen aan de Universiteit van Utrecht, verzorgde een gastcollege over het thema Televisie en Nieuwe Media. Aan de hand van recente ontwikkelingen van de televisie en het internet gaf Mueller ons een goede introductie over het thema van deze week. Centraal staat het startpunt: hoe televisie het internet veranderd. Een omkering van dit startpunt is volgens Mueller een verkeerde gedachte. Verder gaf hij twee standpunten aan vanuit waar het medium televisie bekeken kan worden. De eerste, als nostalgie waar de hele familie voor de zelfde beeldbuis zit en de tweede waar het meer gaat om het individu en de televisie als onderdeel van de multimediale veranderingen. Na het bespreken van deze ontwikkelen haalde Mueller een tekst van Van Vliet (2002) aan: "Where Television and Internet meet…New experiences for rich media." Hierin stelt van Vliet dat televisie en internet naar elkaar toe zullen groeien. De Media zullen elkaar aanvullen op punten waar ze op dat moment zelf nog zwak zijn. Mueller vindt de kijk van Van Vliet erg idealistisch. Achteraf gezien kunnen we constateren dat zijn stellingen kloppen maar Van Vliet komt volgens Mueller via een verkeerde weg tot een verkeerde argumentatie.

Ook heeft Mueller kritiek op de media-ontologie. Hij stelt dat deze ontologie definitie vragen genereert en waarschuwt ons voor het werken met afvinklijsten. Aan de hand van drie afbeeldingen beschrijft Mueller de geschiedenis van de televisie. Als eerste een afbeelding uit 1897, waar een groot 'scherm' op de zien is die de mensen op de afbeelding een kijk op de wereld geven. Mensen waren in die tijd ver van elkaar verwijderd en er was geen directe, gelijktijdige communicatie mogelijk met mensen aan de andere kant van de wereld. Op de tweede afbeelding is een televisie toestel te zien die midden in de huiskamer staat. In de westerse democratie werd dit als vorm gezien waarmee je politieke, educatieve en culturele boodschappen mee kon geven aan de burger. Als laatste, de derde afbeelding, waarop het Windows Media Center te zien is. Deze afbeelding lijkt op de eerste afbeelding maar het is niet alleen een televisie maar deze televisie is gekoppeld aan een computer. De regimes bepalen hoe technologie eruit ziet.

Vervolgens heeft Mueller zichzelf de vraag gesteld wat tv met het internet doet. Aangezien de dagelijkse tv consumptie drie uur bedraagt en die van youtube drie minuten stelt Mueller dat de tv het meest gebruikte en machtigste medium is. De televisie industrie vormt het internet. Mueller introduceert tijdens het gastcollege de 90/9/1-regel (Nielsen 2006). Deze regel gaat er van uit dat 90 procent van de gebruikers een kijker/lezer is, 9 procent geeft af en toe commentaar op een bekeken item en 1 procent participeert echt, zij zijn de 'scheppers' (Mckee 2008). Hieruit blijkt dat het internet is gebaseerd op participatie terwijl bijna niemand participeert. Het is een loze belofte dat als we iets kunnen we het ook zullen doen. Verder stelt Mueller dat de hype met web 2.0 nooit een realistische inschatting is geweest. Als afsluiting van het gastcollege raad Mueller ons diverse literatuur aan die interessant zijn voor het thema van deze week.

Persoonlijke uiteenzetting
Het gastcollege van Mueller heb ik als zeer nuttig ervaren, zijn college vond plaatst binnen een academische context. Door zijn heldere uiteenzetting over hoe televisie het internet veranderd zag ik de achterliggende verbanden veel beter. Ik was altijd van mening dat het internet de televisie veranderde, met het idee dat het meeste recente medium het oude medium veranderd omdat deze mee moet gaan met de tijd, maar dit was volgens Mueller al die tijd een misvatting. Maar misschien is het te simplistisch om te zeggen dat televisie het internet beïnvloedt en niet andersom. Alsof het een eenrichtingverkeer zou zijn. Volgens mij is hier sprake van remediatie. Jay David Bolter en Richard Grusin zijn de auteurs van het boek Remediation, en beschrijven in dit boek dat elk nieuw medium de inhoud van het oudere medium is zich opneemt (Bolter 2000). Door de komst van een nieuw medium vindt er een heroverweging plaats binnen het gehele landschap. Het nieuwe medium overtreft het oude medium en wordt gezien als 'beter' maar toch is dit nieuwe medium gebaseerd op het oude medium en neemt het zeker eigenschappen van dit oude medium mee. Binnen dit zelfde proces gaan de oude media zichzelf ook herzien, dus er vindt eigenlijk constant feedback plaats. Dus eigenlijk kunnen we stellen dat het startpunt dat centraal stond bij Eggo Mueller: hoe televisie het internet veranderd, niet helemaal juist is. Je kan het nooit vanuit één kant bekijken en analyseren. Dit levert een soort tunnelvisie op.

Door het artikel van Uricchio en het gastcollege van Mueller heb ik nu ook een veel inhoudelijkere kennis over het fenomeen Youtube. Ik heb me nooit gerealiseerd dat Youtube zoveel teweeg heeft gebracht in de televisie industrie. Daarnaast bood Mueller ons als publiek een brede kijk op televisie en het internet en werd dit van diverse kanten belicht. Mueller plaatste zichzelf buiten te tijdslijn en nam ons mee door de geschiedenis van televisie en internet. Wel vond ik dat Mueller in zijn powerpoint erg veel gebruik maakte van opsommingen, wat mij af en toe irriteerde. Het was hierdoor overzichtelijk maar ook eentonig. De presentatie houding van Mueller was rustig en overtuigend.

Verder heb ik het gastcollege geanalyseerd aan de hand van de handout: Making Good Arguments.

• Philips gaat met zijn tv toestellen met internet decoder het internet gedrag van zijn gebruikers bijhouden. (claim) Dit heb ik gehoord van (oud)medewerkers van Philips. (evidence). (warrant) en (qualifications) ontbreken. Het bewijs is niet wetenschappelijk en mag hierdoor als onbruikbaar worden beschouwt.
• Televisie en internet zullen naar elkaar toe groeien. De Media zullen elkaar aanvullen op punten waar ze op dat moment zelf nog zwak zijn. (Van Vliet, 2000) (claim). Mueller vindt dat achteraf gezien vastgesteld kan worden dat deze claim van Van Vliet waarheid is geworden maar dat het eigenlijk een soort toevalstreffer is geweest. Volgens Mueller komt Van Vliet via een verkeerde weg tot een verkeerde argumentatie of in dit geval (warrant).
• Mueller stelt: "Ik heb kritiek op de media ontologie" (claim). Mueller komt hierbij met een opsomming van bewijzen: mediumspecifieke kenmerken, technologisch determinisme, a-historische idealisering, discoursen - esthetisch, communicatie en marketing, “polemische ontologie” (Boddy 2003) en het genereert definitievragen (evidence) & (warrant) Als conclusie stelt hij dat hij de ontologie zelf problematisch vindt.

Literatuur
90-9-1. Ed. McKee, Jake . 2008. Ant's Eye View. 11 oktober 2009 <http://www.90-9-1.com/>.

Bolter, Jay David, et al. Remediation. Cambridge: Mit Press, 2000.

Nielsen, Jakob. “Participation Inequality: Encouraging More Users to Contribute.” Useit. 2006. 11 oktober 2009 <http://www.useit.com/alertbox/participation_inequality.html>.

Uricchio, William, The Future of a Medium Once Known as Television in Pelle Snikkars and Patrick Vonderau, ed., The You Tube Reader. London: Wallflower Press, 2009: 24-39

Vliet, Harry van. “Where Television and Internet meet...New experiences for rich media.” E-view 2002. 11 oktober 2009 <http://comcom.uvt.nl/e-view/02-1/vliet.htm>.