WERKCOLLEGE WEEK 5

Het thema van deze week is Televisie en Nieuwe Media. De debat groep bestond deze keer uit: Sabine (Voorzitster), Mirjam & Mirre (tegen) en Selman & Tim (voor). De stelling van deze groep was: "De convergentie van tv en internet is een positieve ontwikkeling". Daarnaast werd deze stelling besproken aan de hand van drie deel onderwerpen: privacy, keuzevrijheid en participatie. Doordat de voorzitster oorspronkelijk niet bij deze groep hoorde en ook niet betrokken was in het proces, was haar rol in dit debat gering. Bij het begin van het debat gaf ze een goede inleiding waarna ze het woord gaf aan de voorpartij. Er werd ingegaan op het eerste deel onderwerp, privacy. Achteraf bleek dat deze indeling voor veel mensen niet duidelijk was bij aanvang van het debat. Daardoor heb ik ook minder gespitst naar de argumenten die gegeven werden geluisterd. Voor dat het debat begon kreeg iedereen die in het publiek zat een groen (voorpartij) en een rood (tegenpartij) papiertje. De bedoeling van deze papiertjes was dat er tussen de deel onderwerpen door gestemd kon worden op de partij die jij het best vond in dat debat. Helaas ging het bij deze stemrondes meer om wie de meeste stemmen had dan het waarom. Daarom hadden deze stemrondes niet echt een waarde binnen het debat. Aangezien we met twee werkgroepen, dus veel meer publiek, naar één debat zaten te luisteren was de debat groep van deze week op zoek gegaan naar een nieuwe manier van debatteren om het zo voor het publiek aantrekkelijker te maken. Achteraf, aan de reacties van het publiek te merken was dit niet het geval. Vooral de reacties uit de andere werkgroep waren dat ze de structuur misten binnen dit debat. Over deze kwestie hebben wij het binnen onze eigen werkgroep ook wel eens gehad. Waar trek je de grens tussen structuur en spontaniteit? Ik heb onze wekelijkse debatten als zeer positief ervaren, doordat er creatief wordt omgegaan met de vormen van het debat valt er ook elke keer veel te leren. Als werkgroep leren we van onze 'fouten' en staan we elke keer weer open voor nieuwe kritiek. Misschien moet de structuur meer gezocht worden in de argumenten dan in de vorm zelf. Wel ben ik benieuwd hoe de debatten verlopen in de andere werkgroep. Waarschijnlijk meer gestructureerd en formeler.

Inhoudelijk was het een lastige stelling en vooral ook omdat deze weer was verdeeld in drie deel onderwerpen. Hierdoor bleef de argumentatie vaak beperkt omdat er maar één of twee argumenten aan te dragen waren. In het begin van elk deel debat gingen beiden partijen goed op elkaars argumenten in maar vervolgens, door het beperkte aantal argumenten, bloedde het debat dood doordat ze in een cirkelredenering kwamen te zitten. Sommige argumenten werden wel twee tot drie keer herhaald. Helaas waren het vooral twee van de vier personen die het woord namen en werd het daardoor soms eentonig of te persoonlijk. Het verwijzen naar bronnen was ook minimaal dat is een gemiste kans want hiermee kan je de andere partij imponeren en het publiek voor je winnen. In de hitte van de strijd begon Selman erg snel te praten, waar hij zich denk ik niet van bewust was, hierdoor was hij lastig te volgen en dit deed afbreuk aan zijn argumentatie. Beide partijen maakten gebruik van generaliserende formuleringen. Enkele voorbeelden: "Mensen hebben er geen moeite mee want er worden geen regels overtreden" en "Het is nu geen probleem dus het zal ook wel geen probleem worden in de toekomst." Door zulke argumenten te gebruiken is het lastig om een welles en nietes situatie te vermijden. Bij de eind evaluatie van het debat werden er veel kritiek punten naar voren gehaald waaronder de punten die ik hierboven beschreven heb. Ze ondergingen dit commentaar rustig en probeerden hun beweegredenen goed onder woorden te brengen. Vaak bereid je een debat voor en heb je vooraf een heel ander beeld van hoe het debat gaat lopen dan het in werkelijkheid doet. Als conclusie kan ik stellen dat het een goed voorbereid debat was maar dat de vorm niet de juiste was bij deze inhoud.